آیا می‌خواهید شخصاً پرواز کنید؟

ایده‌بازار: اگرچه بیش از یک قرن از تحقق ایده پرواز انسان به‌وسیله بالون و هواپیما می‌گذرد اما هنوز انسان‌ها دوست دارند خودشان بتوانند با اراده خود مسیری را پرواز کنند نه این‌که در هواپیما یا بالگردی بنشینند اما یک مسیر مشخص و ازپیش‌تعریف‌شده را طی کنند.

ایده‌های مختلفی جهت تحقق این رویا خلق شده است که اکثر آن‌ها هنوز به نتیجه قابل‌استفاده‌ای نرسیده است. "انسان پرنده" تلاشی است که در بسیاری از دانشگاه‌های جهان جهت ایجاد توانایی پرواز در انسان، انجام می‌شود و پژوهشگران می‌کوشند با ساخت وسایل سبکی که می‌توانند به کمک انرژی ماهیچه‌های انسان (مثلاً پازدن یک دوچرخه) یا یک انرژی مکمل (همچون انرژی خورشید) پرواز نمایند و به هیچ سوخت یا وسیله نقلیه هوایی دیگری نیاز ندارد. پروژه فرناس در دانشگاه صنعتی شریف، در همین راستا تعریف گردید.

"جت‌پک" نیز راه‌حل دیگری است که سال‌هاست توسط افراد مختلف پیگیری و مورد آزمایش قرار گرفته است اما هنوز به نتیجه دلخواه نرسیده است. در این روش، به کمک یک موشک کوچک (راکت) یا موتور جت کوچک که به انسان وصل می‌شود افراد برای مدت محدودی پرواز می‌نمایند. افراد ماجراجویی همچون خوان مانوئل لوزانو، سال‌های زیادی از عمر خود را صرف چنین ایده‌ای کرده‌اند. شاید لباس‌های سبک (بادشونده همچون بالون با گازی بسیار سبک) نیز راه‌حل مناسبی باشد.

اما راهکار دیگری نیز وجود دارد: "خودروهای پرنده‌ی شخصی". این خودروها که به کمک فناوری هواپیما یا بالگرد می‌توانند علاوه بر زمین، روی هوا نیز حرکت کنند و به افراد اجازه دهند مسیر خود را پرواز نموده و بعد از پرواز خودرو را در پارکینگ خانه خود پارک کنند. استفاده از چنین وسایل پرنده‌ای با مشکلاتی همراه است که از آن جمله می‌توان به حوادث احتمالی زیاد اشاره کرد. در سال 2005، سازمان هوافضای آمریکا (ناسا) یک سیستم ناوبری تحت عنوان "اتوبان در آسمان" در قالب یک بازی رایانه‌ای ارایه کرد که می‌توان تا حدی مشکل پروازهای گسترده این‌چنینی را حل کرد.

منبع:

محمدرضا میرزاامینی، اندیشگاه شریف، 1385

امیر نادرپور، ماهنامه نوآور، شماره 22، 1385

English

صفحه اصلی

اقتصادی - صنعتی

تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت، متعلق به اندیشگاه شریف می باشد. 1385 هجری شمسی

اندیشه های بزرگ است که مایه بزرگی است نه کارهای بزرگ

-رابرت برونینگ