چه بلایی بر سر طنزهای تلویزیونی آمده است؟

ایده‌بازار: طنز، راهی طولانی را در ایران پشت سر گذاشته است. شاهد فراز و نشیب‌های بسیاری بوده است. زمانی مثبت انگاشته می‌شد زمانی منفی. اما هر چه بود رشد کرده و همچنان امروز می‌تواند مردم شوخ‌طبع و باسلیقه ایران را همچنان بخنداند.

در عرصه طنز ایران، افراد زیادی ظهور و افول کرده‌اند. قطعاً یکی از موفق‌ترین نمونه‌های اخیر آن، مهران مدیری است که راهی طولانی را پشت سر گذاشته است و برنامه‌های موفق تلویزیونی و سینمایی را پیش روی مخاطبان قرار داده است. اما او امروز در چه نقطه‌ای ایستاده است؟ او روندی روبه‌رشد را طی می‌کند یا به دوران نزول و افول خود نزدیک می‌شود؟

اگرچه مهران مدیری، طنز را خوب می‌فهمد و مبدع مفاهیم زیادی در حوزه طنز ایرانی بوده است اما کیفیت برنامه‌های اخیر او، به‌ویژه باغ مظفر، به شدت کاهش یافته است. او به سرعت در حال کلیشه‌ای‌شدن است و همچنان ایده‌های تکراری خود را در چند مجموعه اخیرش دنبال می‌نماید. بداهه‌گویی و ضبط سریع و سردستی را به منتهی‌الیه خود رسانده است که در نتیجه، کیفیت صحنه‌ها به شدت افت کرده است. لودگی بیش از حد و فیلم‌برداری مبتدی (کاملاً ایستا و دوبعدی) به شدت به کار او ضربه زده است.

اما شاید همه این‌ها در مقابل کاسب‌کاری او چیزی نباشد! به قول معروف او دیگر هنرمند نیست، او یک بیزینس‌من موفق است. بدعت زشتی که او در تبلیغ گسترده کارفرمایان خود در محتوای برنامه‌ها انجام می‌دهد قطعاً از طرف مخاطبان، قابل‌بخشش و اغماض نخواهد بود (کار منسوخی که دیگر در دنیا کمتر کسی انجام می‌دهد). مخاطب پای تلویزیون می‌نشیند تا برنامه ببیند نه این‌که تبلیغات به خوردش داده شود! متاسفانه او از وقت مخاطب، یعنی از جیب مردم، خرج می‌کند و به کیسه خود می‌ریزد. به جرات باید گفت، مهران مدیری جزء موفق‌ترین تهیه‌کنندگان و مدیرانی است که با حداقل هزینه، بیشترین درآمد و سود را به جیب می‌زند.

اگرچه او از خنداندن مردم ناراضی و ناراحت ایران خوب سود برده است اما این‌ها همگی علائمی از انحطاط و افول یک قهرمان طنز است... پیشنهاد می‌شود او به کمک افراد صاحب‌فکر و ایده‌پرداز، بر کمبود ایده خود فائق آمده و عرصه‌های نوینی را جستجو کند و ساختارهای جدیدی را ارایه کند... نحوه برنامه‌سازی و کارگردانی خود را اصلاح نموده و اندکی خرج هم بکند! هنر کسب درآمد (فقط کسب درآمد!)، کار تاجران و کاسب‌کاران است نه هنرمندان واقعی.

منبع:

محمدرضا میرزاامینی، اندیشگاه شریف، 1385

English

صفحه اصلی

فرهنگی - هنری

تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت، متعلق به اندیشگاه شریف می باشد. 1385 هجری شمسی

وقتی همدردی پیدا شد، درد سبکتر می شود

-سعید نفیسی